دلم شده زائر دوباره مثل کبوترم
نداره راهی جز به سوی مشهد سوی حرم
شکسته بغضمان به یادِ تو

آ آ آ حرم آرزوی ماست
حج فقراست عرش خداست

آهویی دلشو به تو داد
اومده سوی بابُ الجواد
خونه ی کریم داره نشون
همیشه با گدای زیاد

*شعر امام رضاست ولی می گیم حسین
حسین وای حسین وای...*

پشت درِ خونَت دوباره نشسته یک گدا
در می زنه سائل أاَدخُلُ یا امام رضا

آ آ آ حرم بوی عطر و عود
این اذن ورود لطفِ تو بود

تا حرم دلمو کشیده کسی این جور آقا ندیده
در نبسته به من همیشه آقا آبرومو خریده

حسین وای حسین وای

حجره ی دربسته به روی خاکا گذاشته سر
مسافری اومد از مدینه با چشای تر

آ آ آ سرش بر پای پسر 
قلب شعله ور شد نوحه گر

نوحه خوان شد امام غریب
یادِ روضه ی ابن شبیب
خیمه گاه پُر از آتش و
قتلگاه پُر از بوی سیب

«حسین وای حسین وای»

دوباره دلتنگی دوباره حسرت دوباره آه
دوباره بی تابی دوباره فکر دوبارِگاه

آ آ آحرم ای شاه کرم
روزیم کن آقا بازم برم

سینه زن فقط آرزوشه
تو حرم بشینه یه گوشه
از خداشه یه بار ببینه
که ضریحِ تو روبروشه

«حسین وای حسین وای»