حَرَمت قبله‌ی مراده
همیشه حاجتامو داده

همه جا ذکر روی لب‌هام 
یا امام جواده

میون این همه بلا
ای پسر امام رضا، آقا منو دریاب

من از همه خسته شدم
حتی آقا جون از خودم، آقا منو دریاب

آغوشم کویر‌و، ضریح تو بارونه
دنیا درد محضه، نگاه تو درمونه

«یا جواد الائمه...»

توی اون لحظه‌های آخر
دلت از غصه میشه مضطر
دوباره گریه می‌کنی با روضه‌های مادر

بازم مرور روضه‌ها
روضه‌ای که تو شعله‌ها، مادرت افتاده

می‌سوزی و دلت پره
که رد پا رو چادره مادرت افتاده

زهرا رو زمین و، علی داره می‌بینه
زهرا سیلی خورده، سرِ علی سنگینه

«یا جواد الائمه‌...»

میون حجره بی‌قراری
دیگه تو حال احتضاری
بمیرم حتی توی خونه ات یاوری نداری

کبوده از عطش لبات
گرفته انگاری صدات، برات بمیرم من

چقدر تو دست و پا زدی
مادرتو صدا زدی، برات بمیرم من

روی خاک حجره، چقدر غریب جون دادی
با لب‌های تشنه‌ات یاد حسین افتادی

«حسین...»