نمایش جزئیات

سینه زنی و توسل به حضرت سیدالشهدا علیه السلام اجرا شده شبِ دهم محرم۱۴۰۲ به نفس سید رضا نریمانی

ساربون، اومده گودال خواهرت، داره می‌بینه
چشمای، تو چقد تاره سینه‌ی، تو چه سنگینه

می‌زنند، تو رو با نیزه پیکرت، دیگه بی‌حاله
از تنت، یه چیزی برده هر کسی، توی گوداله

«سَیِّدی، ابی عبدالله»

نیزه‌ها، که میان پایین نفست، نمیاد بالا
سر تو، به روی نیزه پیکرت، میون صحرا

پاشو که، علم افتاده حَرَمت، شده آواره
تو بگو، چه کنه زینب با غم، گلوی پاره

«سَیِّدی، ابی عبدالله»

مرکبا، رسیدن از راه تنت و، به زمین دوختن
می‌دیدی، از توی گودال خیمه‌هات، چجوری سوختن

نکنه، توی این صحرا بسوزه، چادرِ زینب
پاشو که، پیش جسم تو کعب نی، نخوره زینب

«سَیِّدی، ابی عبدالله»

نظر شما

تصویر امنیتی