هر دلشکسته که دلش پر میکشه تا کربلا
نوکرِ اربابه

هر دختری که این شبا برا رقیه گریه کرد
دخترِ اربابه

آهای دخترای ارباب آهای وارثای زینب
دیگه ماجرای امشب یه فرقی داره با هر شب

امشب نوبتِ اضطرابه
جمع بشین تو خرابه
حالِ زینب خرابه

امشب! گریه ها بی بهونه ست
ناله ها عاشقونه ست
روضه ها دخترونه ست

دختری اینجا نشسته گریه میکنه
زاری میکنه با صدای بارون

چند روزه خوب نخوابیده خیلی ترسیده
از خدا چه پنهون

«خرابه است مکانش ولی صفا دارد»

رسمه اگه یه دختری یتیم بشه همه باهاش
همدل و هم دردند 

هر کسی از راه برسه میبینه که هم بازیاش 
دورشو پر کردن

ولی دختری یتیمه که واسش خبر آوردن 
بمیرم براش یه عده دلِ شب یه سر آوردن

ای وای! بچه رنگش پریده
جون به لب هاش رسیده
گفته هر چی که دیده

بابا کی گلوتو بریده
کی موهاتو کشیده
گفته و پر کشیده

دختری اینجا افتاده با تن خسته چشماشو
 بسته آرومِ آروم شد

آخرش بی سر و صدا رفت پیش خدا 
گریه هاش تموم شد

«حسین...»