سینه_زنی و توسل به حضرت سیدالشهدا علیه السلام اجرا شده شبِ پنجم محرم۱۴۰۲ به نفسِ سید مجید بنی فاطمه

نمایش جزئیات

السلامٌ عَلی ساکنِ کربلا
بانیِ ماهِ غم، یابن خَیرُالنساء

شد دوباره سیاه رنگ پیراهنم
با نگاهَت شدم مُحرِم روضه ها

می‌شوم دور تو حاجیِ در طواف
کعبه ی من شده خیمه های عزا

آمدم رو سیاه، خسته از اشتباه
تا دوباره مرا مادرت زد صدا

پای کار توأم، داغدار توأم
بد به حال کسی که شد از تو جدا

گوشه ی پرچمت باز بستم دخیل
تا ابد اسمِ تو ذکر مشکل گشا

ذرّه ای تربتت مرهم دردهاست
گوشه ی هیئتت هست دارُالشِفا

شد شب جمعه و فاطمه تشنه لب
با امامِ زمان می‌رود کربلا می‌رود کربلا

اشک می‌ریزد و گوشه ی قتلگاه
یادش آمد که تو می‌زدی دست و پا

وای از آن لحظه که پیش چشمش نشست
شمر با خنده بر سینه ات بی هوا