خورشیدم تویی آواره ات منم 
دلداده ی ضریح گهواره ات منم

امّیدم تویی بیچاره ات منم
بیچاره ی مادرِ بیچاره ات منم

گریه ببین کجا به کار اومده
پدر با طفل شیرخوار اومده

زلزله افتاده تو کربلا
پیمبری با ذوالفقار اومده

اگه شهید نمیشدی..
تو رو تو خواب میبستن
تو رو به طناب میبستن
تو رو با رباب میبستن

دستاش خونیه مَردی که تو رو 
می بوسه و لبای کوچیک تو رو

بوسید تا دمی که تیر بوسه زد 
رگهای رو گلوی باریک تو رو

اگه تو رو ببینن اهل حرم
قبل اسارت میمیرن همه

چی به سرت اومده که از رباب
تو خیمه ها رو می‌گیرن همه

اگه شهید نمیشدی..
دیدنِ آب میکشتت 
حجم طناب میکشتت 
رنج و عذاب میکشتت

اگه شهید نمیشدی
حال رباب میکشتت
غم بی حساب میکشتت
بزم شراب میکشتت

جسمت روی نِی غوغا میکنه
دستات داره هنوز گره وا میکنه

روی نیزه ها چشماتو ببند
مادر داره تو رو تماشا میکنه

هر کی سرِ تو رو روی نیزه دید
برا دلِ مادر تو آه کشید

میگن هنوز تو ترکش حرمله ست
همون سه شعبه که گلوتو درید

اگه شهید نمیشدی 
بعد قیام میمردی 
علی الدّوام میمردی
تو ازدحام میمردی

اگه شهید نمیشدی 
تو راه شام میمردی
هر شب باهام میمردی
تو هم کتک می‌خوردی