جان به قربان سیدالشهدا 
دیده گریانِ سیدالشهدا 

ما که عمری نشسته ایم سر 
خوان احسان سیدالشهدا 

شستشو داده اند نوکر را
زیر باران سیدالشهدا 

می‌سِتانیم رزق مان را از
سفره ی نان سیدالشهدا 

شده ایمان خلق کامل با
عمق ایمانِ سیدالشهدا 

چشمه ی آب زندگانی چیست
لبِ عطشان سیدالشهدا 

امروز چند بار آب خوردیم؟ چند بار بعد از آب خوردنت گفتی صلی الله علیک یا اباعبدالله؟ آقا جانمون زین العابدین فرمودن، به اون شخص، میخوای دیشبتو با من عوض کنی؟ ثواب عبادتتو؟ عرض کرد آقا جان من که کاری نکردم، صدا مناجات شما تا سحر میومد، فرمود: نه نیمه شب بیدار شدی تشنه ت بود آب خوردی، گفتی صلی الله علیک یا اباعبدالله....
قربون پدربزرگ مادربزرگامون به ما یاد می‌دادن آب می‌خوردیم می‌گفتن بگو فدای لبِ تشنه ت یا حسین...

جان عاشق چه ارزشی دارد
پس به قربان سیدالشهدا 

*شب عاشوراست همه مون دلهره داریم، الهی برا بچه هات بمیرم، همه شون دلشوره داشتن، رقیه خواب نداشت، هی گاهی خواب می‌دید از خواب می‌پرید، عمه زینب بغلش می‌کرد آروم باش...*

روز محشر جواب باید داد
پای میزان سیدالشهدا 

مملکت دست اوست پس هستیم 
اهل ایرانِ سیدالشهدا 

بچه ها می‌خوام از زبون خودمون روضه بخونیم، از زبون ایرانیا می‌خوام روضه بخونم، حسین جان کاش میومدی تو این کشور، همه بچه هامون کس و کارمون غلامت می‌شدن آقا، نمیذاشتم یه ذره بچه هات اذیت بشن آقا جان، آقا همه نوکرای شماییم غلام شماییم، من لات هایی که معرفت و ادب دارن دوست دارم، به معنای لوتی مَشتی اینا رو دوست دارم، می‌خوام بگم اینا اکثرا عاقبت بخیر می‌شن چون بازی ندارن، تو دستگاه امام حسین حواسشون جَمعه، خط قرمزشون امام حسینه، به یه عشقی میرن زیر علامت اسفند دود می‌کنن،

زلف بر باد داده و دل ها 
شد پریشان سیدالشهدا 

در دل معرکه چه غوغایی ست
وقت جولان سیدالشهدا 

سوخت عالم دمی که برمی‌خواست
آه سوزان سیدالشهدا 

زیر سُم سُتور دشمن رفت
همه ارکان سیدالشهدا 

«حسین....»