من از کجا شروع کنم، هر چی بگم اضافیه
بگید برا هر گره ای، خانم رقیه کافیه

به خود خدا گرفتم
به خدا مریض بودم، شِفا گرفتم

به امام رضا گرفتم
من از این سه ساله، کربلا گرفتم

می خوام علاقه امو بهت نشون بدم
یه شب تو روضه ی خرابه جون بدم

«قبله ی حاجات یا رقیه سادات
یا رقیه سادات...»

اگر میشه اسم منو، بگو توی گوش بابات
بهش بگو دلش میخواد، یه روز شهید بشه برات

تو بگی نه نمیاره
 تو بخوای محاله که ، محل نذاره

بگو خیلی بی قراره
بگو دلشوره ی، اربعینو دارد

از طرف خودت عُقده امو واکنم
می خوام برم حرم بابا بابا کنم

«محتاج دعاهات یا رقیه سادات
یا رقیه سادات..»

کاشکی فدات شه مادرم، خاک نشینه رو معجرت
من بمیرم ولی کسی، داد نکشه روی سرت

همینو بدونی بسه
بدجوری مهر تو، تو دلم نشسته

آره دنیا خیلی پسته
وقتی اینجوری دلِ تو رو شکسته

دیگه تو زندگیم فقط دلم می خواد
موقعه‌ی مردنم بابای تو بیاد

«میگیم مثل بابات یا رقیه سادات
یا رقیه سادات...»