درِ خونه ی خدا دستت بازه
خدا واسه نوکر تو می‌سازه
کافیه که هر کسی حاجت داره
یه سفره ی رقیه بندازه

تو گرسنه موندی تا که نوکرات سیر بشن
حق بده که از غمِ تو جوونا پیر بشن

تو گرسنه موندی و سیر زدنت
بچه بودی جوون و پیر زدنت
ای بمیرم که با زنجیر زدنت
خانم سیر زدنت..

ای پیرترین دختر دنیا رقیه جان رقیه جان 
اندازه ی تو موی سفید نداشت بابا رقیه جان 

گره های کور رو خانم وا کردی
تو گره گشایی رو معنا کردی

هر کی بچه اش گم شد تو رو صدا کرد
تو بچه شو پیدا کردی

ولی هیشکی مثل تو تا به حالا گم نشده
اینجوری زخمی توی بیابونا گم نشده

کاشکی پیدات نمیکرد زجر به خدا
تو رو انقد نمیداد زجر به خدا
نمیزد تو رو برا اجر به خدا
نمیداد زجر به خدا

مجروح ترین دختر دنیا رقیه جان رقیه جان 
اندازه ی تو زخم نخورده تنِ بابا رقیه جان رقیه جان 

اگه میشه اسم منو بگو توی گوش بابات
بهش بگو دلش میخواد یه روز شهید بشه برات

تو بگی نه نمیاره 
تو بخوای محاله که مَحل نذاره

بگو خیلی بی قراره
بگو دلشوره ی اربعینو داره

«قبله ی حاجات یا رقیه سادات »