سینه زنی وتوسل به حضرت رقیه سلام الله علیها اجرا شده۱۴۰۳ به نفسِ کربلایی مصطفی نیکنهاد

نمایش جزئیات

بازم تنها تو خرابه
نشستم حالم خرابه

چقدر سرده کجاست خورشید
که به ویرونه بتابه

نمیدونی که من بی تو
چه شب هایی بی قرارم

دلم میخواد سرم رو باز
رو زانوی تو بذارم

بارون، روی گونه ام میشینه
قلبم از این دوری غمینه

سیلی، یه کاری کرد
چشام دیگه نبینه

«بابا!.. بابا حسین.. بابا!..»

نگم موهامو کشیدن
نگم گوشم رو دریدن

نمیدونی چقدر سخته
همش رو خارا دویدم

تنم کردم غریبونه
لباسای پاره پاره

دو تا چشمام مث ابره
همیشه بارون میباره

ولی بابا چشای من
بازم میل گریه داره

«بابا!.. بابا حسین.. بابا!..»

نظر شما

تصویر امنیتی