جار زدن نداره
بیچاره است اونی‌ که امام حسن نداره

هیچ جا وطن نمیشه
کل عالم رو جمع کنن امام حسن نمیشه

ماه روشن شبای دلم
ای خاک تو انتهای دلم

روزی نیست که اسمتو نبرم
آقای دوشنبه‌های دلم

بیا عطا رو ببین، قبلۀ ما رو ببین
خیره شو تو چشم امام حسن خدا رو ببین

همین‌ که تیغ حسن، در اومد از تو غلاف
به دست و پا افتادنِ شترسوار رو ببین

اگه حرم نداره
اما هیچکی مثل حسن کرم نداره

به قدری دلنشینه
کل عالم دور سفرۀ امام حسن می‌شینه

تو سینه ام یه صحنِ جای دلم
اسمت رو میگه صدای دلم

روزی نیست که اسمتو نبرم
آقای دوشنبه‌های دلم

ته مرامه حسن، علی الدوامه حسن
من ایستاده می‌میرم به احترام حسن

تمام عزت من فقط همینه و بس
علی امام من است و منم غلام حسن