سلام من به مدینه به آستان رفیعش 
به مسجد نبوی به لاله های بقیعش 

سلام من به علی و به حلم و صبر عجیبش 
سلام من به بقیع و چهار قبر غریبش 

نشسته باز دلم به پشت درب بسته آنجا 
گرفته باز دلم بهر قبر مخفی زهرا 

تو ای مسافر شهر مدینه، در دل شبها
نبود هر چه که گشتم نشان ز مرقد  زهرا 

سلام من به تو ای بانویی که مرد نبردی
ز غیر هر چه که دیدی به یار شکوه نکردی 

سلام من به بازو و کبودی رویت 
به سرخ فامی اشک و سفیدی مویت
 
مدینه منزل قرآن، مدینه محفل قرآن 
درون دل خبر داری ،تو از درد دل قرآن 

«مدینه شهر پیغمبرمدینه شهرپیغمبر»

خدا بر تو نظر دارد که هستی شهر پیغمبر 
مدینه شهد گلهایی چه گلهایی همه پرپر
 
«مدینه شهر پیغمبر مدینه شهر پیغمبر»
 
بُود کعبه گرفتارت که هستی تربت زهرا چرا با ما نمی گویی حدیث غربت زهرا 

«مدینه شهر پیغمبر،مدینه شهر پیغمبر »

چرا خاموش و دلگیری مدینه شورو شینت  کو 
امام مجتبایت کو حسینت کو حسینت کو

*رسید بالا سرش دید چشمهاشو بسته
صدا زد یا بنت رسول الله انا علیا چشماشو باز کرد..*

به بالای سر محبوبه حق آه و واویلا
 نشسته ساقی کوثر شکسته آه واویلا 

«مدینه شهر پیغمبرمدینه شهر پیغمبر»