درسته سخته اما، میگذره روزگارم
خداروشکر کنارم، امام رضا رو دارم

صدا زدم آقامو، همیشه وقت و بی وقت
با اینکه شاهه اما ردم نکرده هیچوقت

از این حرم هیچکسی با خسته حالی نرفت
کسی یبار از اینجا با دست خالی نرفت

«دامن تو و دستای من،
یا ابالحسن..یا اباالحسن»
 
تموم زندگیمه من اسمه دوامه
ذکر رضا دلیل اجابت دعامه

یه گوشه ی نگاشم از سرمم زیاده
قرار عاشقی مون دمِ بابُ الجواده
 
دست خودم نیست که تو حرم هوایی میشم
ایوونو که میبینم کرب و بلایی میشم

«براتِ منو امضا بزن
 یا اباالحسن یا اباالحسن» 

سلام امام رضا من آشنام امام رضا 
گفتن تموم زندگیت گفتم آقام امام رضا 

سلام امام رضا اسمت شفام امام رضا
دق میکنم اگه یه سال مشهد نیام امام رضا

اسمت رو میزنن همه فریاد
اسم تو غمم رو می‌بره از یاد

هر کی یجا دلش رو گذاشته
من هم روبروی پنجره فولاد

«ناقابلم امام رضای دلم..»