دلی که سوخت با حال خراب آتش نمی‌گیرد
 که این میخانه با جوش شراب آتش نمی‌گیرد

خس و خاشاک آورده‌اند دریا را بسوزانند
حرامی‌ها نمی‌فهمند آب آتش نمی‌گیرد

 اگر آتش گرفت این در به گرمای وجود توست
 کدامین چوب پیش آفتاب آتش نمی‌گیرد

 اگر قرآن جهنم را روایت می‌کند یعنی
 به این آتش نوشتن‌ها کتاب آتش نمی‌گیرد

 زمانی کعبه را آتش زدند و همچنان قبله است
 اگر چادر بسوزد که حجاب آتش نمی‌گیرد

خانم!
دلت رو مشت مشت انگار در دست داس میریزی 

*آخه هی میگفتن بوی نون میاد امروز اما فرق می‌کنه.. دیدن یه روزی مادر بلند شده آخه وقتی مادر نون می‌پخت تو خونه فرق می‌کرد ولی ازین دور به بعد دیکه مادر نمیتونست برای بچه‌ها نون درست کنه *

مادر دلت را مشت مشت انگار در دست داس می‌ریزی
دلش سنگ است اگر این آسیاب آتش نمی‌گیرد

 
در این بستر از این پهلو به آن پهلو تو می‌سوزی
تو می‌سوزی چرا این رختخواب آتش نمی‌گیرد

همه این بیت‌ها را گفتم تا برسم به این بیت بگم آی خدا چه تقصیری داریم الان باید این روضه‌ها را بخونیم میگم مولا در گوشی که نامحرم باشه رو می‌بنده اصلا حق نداره روضه ناموسش بشنوه این خانم با خانم ۶ ماهه قبل فرق داشت گریه کن ها

تو که می‌سوختی محسن عجب آغوش گرمی داشت
از این غم هیچکس مثل رباب آتش نمی‌گیرد

*اما امام صادق علیه السلام فرمودند: برای این روضه بلند بلند گریه کنید. مثل اسفند رو آتیش.. خودش برا معاویه نوشت. معاویه اومدم پشت در گفتم برو بگو شوهرت بیاد پشت در می‌گفت: تا من هستم علی رو میخوای؟ باید از روی جنازه من رد بشی.. گفتم خودت خواستی ها؛ هنوز صدای نفس زدناش میومد... آخه زنی که بار شیشه داره صدای نفس کشیدنش بلند میشه.. چنان با لگد به در زدم گفتم هر کی می‌خواد بره تو خونه بره یالا همه از رو در رد شدن...*

« آه مادرم مادرم مادرم »

*دستت بالا بیار مثل بچه‌ها که داشتن تو خونه می‌دیدن در رو مادرشون افتاد حالا وای مادرم مادرم..*