به ما تنها اهانت می‌ شد ای کاش و جسارت نه 
شهادت بود ارث خاندان ما اسارت نه 

تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت
الهی میمردم نمی دیدم این قدر جسارت
یا مظلوم 

به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم 
کجایی شکستن سرم رو یا مظلوم

* فرمود: آقا جان یا صاحب الزمان !شما برا کدوم روضه فرمودید اشک چشمم خشک بشه خون گریه میکنم؟ روضه جده غریبت ابا عبدالله؟  فرمود: نه..روضه عموجانت ابوالفضله؟ نه.. روضه شیرخواره ست؟ نه.. کدوم روضه ست آقا جان؟ فرمود: من برای  روضه اسارت عمه جانمون اگه اشک چشمم تموم شه خون گریه میکنم کجای روضه ؟ سه روز و سه شب عمه ی ما رو پشت دروازه ی ساعات معطل نگه داشتند. گفتند الان رقاصه ها رو خبر می‌کنیم.. حالا میخوای گریه کنی مثل امام زمانت گریه کن بلند گریه کن..حالا میفهمی برا چی  امام سجاد اینطور می‌ فرماید:..*

 به ما تنها اهانت می‌شد ای کاش و جسارت نه  
شهادت بود ارث خاندان ما، اسارت نه
 
نوامیس رسول‌ الله در آن خیمه‌ ها بودند
به آتش می‌ سپردم خیمه را، اما به غارت نه
 
*دیدن ناموس خدا دارن از خیمه ها می‌دوند بیرون آی حسین...بعد از قریب به چهل سال آقامون زین العابدین که جزو بکایین عالم بوده..به هر طریقی روضه دست و پا میکرد. یه روز داشتند از بازار رد می شدند همینکه از بازار رد میشد خودش یه دنیا روضه داشت براش.. اما رسید به بازاری که قصاب های مسلمون بودن.. دید یه قصابی داره ذبحشو، مذبوحشه ذبح میکنه.دیدند امام سریع دوید سوال کرد بی تاب شده به من بگو ببینم آب به این مذبوح دادی یا نه؟ نگاه کرد گفت: آقا جان این چه سوالی ما مسلمونیم مگه میشه، ذبح احکام خودش رو داره اول آبش میدیم بعد رو به قبله اش می‌کنیم دیدند امام سر به دیوار گذاشت گفت: به من بگو ببینم بابای من مگه مسلون نبود؟ دست بالا بیار این روضه ها رو نمیشه بیشتر از این باز کرد هرچقدر دلت برا حسین آتیش گرفته با همون آتیش دلت داد بزن حسین ...*