از همه که خسته شدم کنج دل آسمونم
شب شد و باز ستاره گم شد
دست دو تا چشمامو دادم به دل پریشونم
دیدم دلم راهی قم شد

توی خوبا بده بودم قید راهو زده بودم
ولی با عشق خودت اومده بودم

آخر قصه ی عشق، با تو معلومه
توو شبای حرمت دلم چه آرومه
تو شبیه مادرت قبله ی حاجاتی
الهی فدات بشم حضرت معصومه...

دختر یعنی:
گلی با حجب و حیا تو باغ خدا ناز می‌کنه و ستاره می‌شه 
دختر یعنی:
فرشته‌ای که زینت و تاج سر باباش شد راه چاره میشه

تکیه‌گاه ماه بوده چلچراغ راه بوده
دختری که مثل مادر با وجوده
همه پاییزم بشن با تو دلم بهاره
تویی ماه من تو این شبای پر ستاره
دل من غیر خودت کسی رو نداره

آخر قصه عشق با تو معلومه 
تو شبای حرمت دلم چه آرومه
تو هم مثل مادرت قبله حاجاتی 
الهی فدات بشم حضرت معصومه...

بین تموم مردا 
یه دختره عفیفه ای
میشه چراغ راه دینش
دختری که روز و شبا
نور خدا تو زندگیش
میباره از لوح جبینش

جلواتش دریایی
سکناتش زهرایی
کرامتاش همه امام رضایی

من اگر که روسیاهمو ازت دورم
با دعاهای تو رو به چشمهٔ نورم میشه
مثل سنگ حرمت سنگ صبورم 

آخر قصه عشق با تو معلومه 
تو شبای حرمت دلم چه آرومه
تو هم مثل مادرت قبله حاجاتی 
الهی فدات بشم حضرت معصومه...