از همه که خسته شدم کنج دل آسمونم
شب شد و باز ستاره گم شد

دست دو تا چشمامو دادم به دل پریشونم
دیدم دلم راهی قم شد

توی خوبا بَدِه بودم
قید راهو زده بودم
ولی با عشق خودت اومده بودم

آخرِ قصه ی عشق با تو معلومه
تو شبای حرمت دلم چه آرومه

تو شبیه مادرت قبله ی حاجاتی
الهی فدات بشم حضرت معصومه

دختر یعنی: گلی که باحجب وحیا
تو باغ خدا ناز می‌کنه و ستاره میشه 

دختر یعنی: فرشته ای که زینت و تاج سر
باباش و راه چاره میشه 

تکیه گاه ماه بوده چلچراغ راه بوده
دختری که مثل مادر با وجوده

همه پاییزم بشن با تو دلم بهاره 
تویی ماه من تو این شب‌های پرستاره
دل من غیر خودت کسی و نداره
 
بین تموم مردا یه دختره عفیفه ای
میشه چراغ راه دینش

دختری که روز و شبا نور خدا تو زندگیش 
می‌باره از لوح جبینش

جَلَواتش دریایی سَکَناتش زهرایی
کرامَتاش همه امام رضایی

من اگر چه روسیاهم و ازت دورم 
با دعاهای تو رو به چشمه ی نورم 
میشه سنگ حرمت سنگ صبورم 

آخر قصه عشق با تو معلومه
تو شبهای حرمت دلم آرومه

تو شبیه مادرت قبله حاجاتی 
الهی فدات بشم حضرت معصومه