خیزید و ببینید تجلای خدا را 
در بیت ولا مشعل انوار هدی را 
آن عبد خدا وجه ی معبود نما را
رخسار علی ابن جواد ابن رضا را 

در نیمه ذیحجه ندا داد منادی 
تبریک که آمد به جهان حضرت هادی 

پیچیده در امواج فضا بوی محمد 
گویند خلایق سخن از خوی محمد 
بینید عیان طلعت دلجوی محمد 
در آینه ی روی علی روی محمد 

در عبد جوان ابن رضا را پسر آمد
بر ابن رضا ابن رضای دگر آمد 

دل خانه و چشم همه فرش قدم او‌
لبریز شده ظرف وجود از کرم او 
آورده حرم سجده به خاکِ حرم او 
صد حاتم طایی ست گدای درم او 

از پاره ی دل در قدمش گل بفشانید 
عیدی ز رضا و ز جوادش بستانید 

تو گوهر نُه دهری و دریای دو گوهر 
سر تا به قدم حیدر و زهرا و پیمبر 
بوسیده جوادت چو کتابٌ له اکبر
هم یوسف زهرایی و‌ هم بضعه حیدر 

هم طاهری و هم نصب از طاهره داری 
هم در دل هر دلشده یک سامره داری

زیبد که به پای تو سر خویش ببازیم 
بر صحن تو قبر و رواق تو بنازیم 
هر نار حسد خصم حسودت بگدازیم 
این کعبه ی دل را همه چون کعبه بسازیم 

تا کور شود دشمن و تا دوست شود شاد 
گردید دوباره حرم پاک تو آباد