بزم ما از نوگل باغ محمد روشن است
محفل مولود زهرا عاشقان بهتر از هرگلشن است

رهبر محبوب ما فرمود بر اسلامیون
روز مولود جناب فاطمه، روزِ زن است

اون زهره ای که مِهر  به نورش منوّر است
دُردانه ی پیمبر و زهرای اطهر است

عاشقان بر تارک زنان جهان، تاج افتخار
بر گردن عروس فلک عقد گوهر ست

بانوی بانوان جهان سرور زنان
دُرج عفاف عفاف و عصمت کبری  داوَرست

او را پدر رسول خدا صدرِ کائنات
او را علی ولی خداوند همسر است 

 او را پدر، رسول خدا صدر کائنات
او را علی، ولیّ خداوند همسر است

«قربانم به مقامت فاطمه جانم 
ای جانم عزیز من ....»

خونی که داد سرور آزادگان ،حسیــــــــن 
مرهون حُسن تربیت و شیر مادر است

«قربانت به مقامت فاطمه جانم»

تا روزگار بوده و تا هست پایدار
عرش خدا به زهره ی زهرا منور است

زهرا جانم...!
شهبانوی حجاز ولی  کارِ خانه را 
با فضه ی کنیز شریک و برابر است

درخانه ای که جای قدم های جبرئیل
گاهِ نزول وحی خدا زیب و زیور است

اون رنج کار، آبله میزد به دست او
 عزیز ،اون دستی که بوسه گاه لبان پیمبر است

در منتهای اوج بلاغت، خطابه اش
آهنگ، چون پیمبر و منطق، چو حیدر است

محبوبه ی من کسی بجز فاطمه نیست
در هر دو جهان زنی از اون عالمه نیست

خدای اکبر و اعظم نکرده خلق درعالم
که نسل حضرت ادم زنی به شوکت زهرا

دم ز کسی مزن ،بزن دم ز ولای فاطمه
مدح کسی مگو ،بگو مدح وثنای فاطمه