بنـا نیست امـروز افـسـرده بـاشـیم          
پس از چند شب باز پژمرده باشیم

بــنــا بـود مـا را سـر پـا بـبـیـنـنـد
 اگر بـارها هم زمین خـورده باشیم

مـحـال است ما را از آقا بـگـیـرند
محال است حتی اگر مُـرده باشیـم

فــدای گـرفــتــاری ایـن چــنـیـنـی
اسـیـرم به گیسوی بالا نشینی

بنـا شـد اگـر سـائـلـی نـان بـگـیرد  
چه خوب است که از کریمان بگیرد

بـنـا شـد اگـر شـاه نـوکـر بـگـیـرد 
چه بهتر که از نسل سلـمان بگیرد

علی خواست تا که برای حسیـنش 
زنـی در بـلـنـدای ایـمـان بـگـیــرد

تمام زمین و زمان را که می‌گشت
بنـا شد عـروسی از ایـران بگـیرد

تـو آقــا تـریـنـی و سـجــاد مــایـی
تو شـاهـی و فـرزنـد دامـاد مـایـی

خـدا بـاز تـصـویـر مــولا کـشـیـده 
بـرای حـسـیـنـش، عــلـی آفــریـده

تو از بس که غرق حضور خدایی 
بـرای عـبــادت تــو را بــرگـزیـده

هر آن‌کس که دیده تو را صبح یا شب
 سـر ســفــره‌هـایِ مـنـاجــات، دیـده

ابو حمزه‌های تو هـستیم کـافی‌ست
همین که گدایِ تو هستیم کافی‌ست

توهستی دلیلِ مسلمانی ما 
نجاتِ پر و بال زندانیِ ما 

«یاعلی یاعلی و یاعلی»