شبای انتظارم من و حالِ نَزارم
برگرد به آغوشم ماه شب تارم
من ابر بهارم، برا تو بی‌قرارم
می‌بینی وقتی تو نیستی
گره می‌خوره کارم
 
برگرد که پای تو بمونیم 
برگرد تا وقتی ما جَوونیم 
آقا همه برات به یادِ 
مرحومِ حاج کافی می‌خونیم

بچّه‌هامون همه جَوون شدن
جَوونامون همه پیر شدن 
پیرامون همه رفتن اما آقا نیومدی

گُلای باغچه‌مون خزون شدن 
باغچه‌هامون همه نیمه‌جون شدن
منتظرهات سرِ راهن اما آقا نیومدی 

«ماهِ زهرا نیومدی...»

ای برکت عالم ای شور دمادم
برگرد که عمر من دیگه تمومه کم کم
محبوب دل من، ای وارث خاتم 
این رسم کریما نیست نخواه که تنها باشم

برگرد بذار فاصله کم شه
برگرد که مُردیم از صبوری
آقا فدای اون قدم‌هات 

برگرد که دیگه بسه دوری
برگرد که پای تو بمونیم 
برگرد تا وقتی ما جَوونیم 

آقا همه برات به یادِ 
مرحومِ حاج کافی می‌خونیم
بچه‌هامون همه جَوون شدن
جَوونامون همه پیر شدن 

پیرامون همه رفتن اما آقا نیومدی
گُلای باغچه‌مون خزون شدن 
باغچه‌هامون همه نیمه‌جون شدن
منتظرهات سرِ راهن اما آقا نیومدی 

«ماهِ زهرا نیومدی...»