ای جلواتِ ذات تو جلوه ی کبریا علی
ای به نگینِ معرفت خاتم اوصیا علی
ای که گرفته از رخت شمسُ قمر ضیا علی
به بزم عاشقانِ خود کرم کن و بیاعلی
که صبرشان تمام شد فداییِ تو یا علی

علی علی علی .. علی علی علی ..

ای به نثار مقدمت گوهرِ اشک دیده ام
ای به فدایِ جان تو جان به لب رسیده ام
من به بهایِ هستی ام مهرِ تورا خریده ام
نیست به جز ولایِ تو مشی و مرامُ ایده ام
خوشم که دارم از جهان ولایتِ تو را علی

علی علی علی .. علی علی علی ..

نمی تواند آدمی زِ گندمی حضر کند
ولی علی به نان جو تمام عمر سر کند
به صبر و طاقت علی خدای چون نظر کند
قبولِ توبه ی پدر به خاطر پسر کند
که هست در ولای تو اجابت دعا علی علی

علی علی علی .. علی علی علی ..

جز تو کسی به راهِ دین ادا نکرده دِین‌خود
ای که زِ خود گذشته ای بین خدا و بینِ خود
بیا و تسلیت بده به قلبِ زینبین خود
بیا به ما سری بزن به خاطرِ حسین خود
به آبرویِ فاطمه به جانِ مجتبی علی

علی علی علی .. علی علی علی ..
 
این دلِ بی قرار من عاشق و مبتلای تو
وی رخ تو جمال حق جان من و ولای تو
قبول حق نمی شود نماز بی ولای تو
ربوده دل ز دست من حسینُ کربلای تو
چه کربلا که بسته شد درش به رویِ ما علی

علی علی علی .. علی علی علی ..

اگر مرا زقید غم رها کنی چه می شود
اگر نگاه مرحمت به کم کنی چه می شود
نگه به این کبوتر حرم کنی چه می شود
جواز کربلا به ما کرم کنی چه  می شود
چه می شود تسلی ای دهی به قلب ما علی

شاعر: محمد جواد غفورزاده (شفق)

«منبع صوت : کانالِ گوشه نشین»