امشب مدینه بوی عطر یاس دارد                  ام البنین بر دامنش عــــباس دارد

امشب همه قدسیان محو زمین اند                  محو تـــماشای گــل ام البــنین انـد

٭   ٭   ٭

بـــگشا در مـــیخانه ایام سه عید است            بر باده بیفزا که سه عـید سعید است

عید دو امام است و علمدار امام است            عـید سه شهید است، بگو شهید است

٭   ٭   ٭

عــــــباس که غیرتش معما گـــردید              تنها یـــار حـــسین، تـــنها گــــردید

جانبازی و پاسداری عـــاشورا کرد              تا لایق فــــرزندی زهـــرا گـــردید

٭   ٭   ٭

دوبــاره موسم میلاد آفـــتاب آمــــد                به شام تیره غم، روح ماهتاب آمــد

گذشت شام سیاه و رسید وقت سحر                نــــوید آیــه تــفسیر آفـــتاب آمـــــد

٭   ٭   ٭

چون صبح دم سوم شعبان گردیــد                خــورشید رخ حسین، تـابان گـــردید

در نــیمه شب چــهارم شعبان هــم                مـــــاه رخ عــباس نـــمایان گــــردید

٭   ٭   ٭

ای نـــــخل بلند استقامت، عــــباس               ســیراب ز چشمه امامت، عـــــباس

میلاد تو را نوشت تاریخ به خــون               مــــیلاد شهامت و کرامت، عــــباس

ای آنکه تــویی بر همه کشتی نجات                سردار حسینی ز مــقام و درجـــات

دست از بدنت جــدا شده بهر حسین                بر دست بریده ات درود و صــلوات

٭   ٭   ٭

علـــی یــک دسته گل از یاس آورد           ز طــــــوبی، شاخه احـــساس آورد

         مــــیان بـاغی از گــــلهای زهـــرا       خـــــوشا ام الــبنین عـــــــباس آورد