ای به شر افت ز همه برتری

   وی علمدار و علم پروری

نور دو چشم علی مرتضی

 شیر خدا سرور هر سروری

ای به رافت ز همه برتری

وی  علمدار و علم پروری

دست همه خلق به دامان تو

قبله ی حاجات به هر مضطری

ای به شر افت ز همه برتری

وی علمدار و علم پروری

شمس جلالت ز تو آموخته

 چون تو نباشد به جهان گوهری

ای به شر افت ز همه برتری

وی علمدار و علم پروری

ماه منیر ماه بنی هاشمی

  وی خورشید و قمر انوری

ای به شر افت ز همه برتری

 وی علمدار و علم پروری

ساقی اصحابی و در کربلا

 لیک خودت از همه عطشان تری

ای به شر افت ز همه برتری

 وی علمدار و علم پروری

مرحبا زین مهر و وفا و صفا

بر لب آب هستی و در آذری

ای به شر افت ز همه برتری

وی علمدار و علم پروری

ای به فلک دست بر آویخته

ای به فضیلت ز ملک برتری

ای به شر افت ز همه برتری

وی علمدار و علم پروری

کس نشنیده لب آب روان

تشنه برون لب ننماید تری

ای به شر افت ز همه برتری

 وی علمدار و علم پروری

ابن امام هستی ، و عمّ امام

 فضل و شرافت ز تو گشته تمام

اخ امام بودی ، و یار امام

باب حسینی به هر خاص و عام

آن که اول نام تو بنهاد گفت

حضرت عباس علیه السّلام

باد بر او صد صلوات و درود

صد تحیّات باد بر صبح و شام

من به کدام فضل بخوانم تو را

فضا و فضائل ز تو بگرفت نام

(عدنانی)