در مــحفل مـــا صــفا بــده یا حـسین               بـــر ایـــن دل مـــا جـــلا بـــده یا حسین

دور ســـر رقیه ات بگردان چـــیزی               آن را صـــدقه بـــه مـــا بـــده یـــا حسین

*   *   *

دل اهــــــــــل ولا گـردیده مـــسرور              جـــهان گـــردیده غــرق شـــادی و شـور

بــه مــهدی تــهنیت گـــویند امــروز               بـــود مــیلاد عــمه اش نـور عـلی نـــور

*   *   *

در گـــلشن دیــن نــو گل طـاها آمــد               آن اخـــــــتر روشــن گــر یــــکتا آمــــد

برشیعه بشارت که دراین روز عزیز             مـــنبع جـــود و سـخا، مـرحم دلـها آمـــد

*   *   *

مـن کـیستم رسـول خـدا را سلاله ام               انـدر حـــــریم زاده زهـــــــرا غـزاله ام

نـامم رقـیه دخـتر ســـــلطان کـربلا               بـاب الحـوائجم بـه خـدا گـر سـه سـاله ام

*   *   *

شـد عـیان امـشب امـشب رخ زیـبای آن مـاه مـنیر

مـی رسـد از طـرف فـریاد و بـانگی بــــی نظیر

تــــهنیت بـر جـمله آن عـاشقان حــق پــرست

گـشته ایم ایـنک هـمه در دام عـشق او اســـیر

*   *   *

ای اخــتر مــــــدینه و مــــاه مــــنیر شـــــام

بـــــــر آفـتاب روی تـو هـر روز و شب سـلام

تـو فـاطمه نـژادی نـامت رقــــــیه اســـت

نـــــــــــــــــور دل حـــسینی و پــــرورده کَــــرام

چهار رباعی فوق از «طاهره پور رحمتی»