او کیست که بهشت شده رو نمای او2
قصری هزار آینه شد سرای او
آمیخته به عصمت و توحید و معرفت
زرّینه خشت محکم اول بنای او
بانوی ماهتاب به این عشق میدمد
هنگام خواب قصه بگوید برای او
خورشید خادم است و فلک گاهواره اش
آیینه سالهاست نشسته به پای او
عطر هزار باغچه گل در ترنّمش
فصل بهار ساکن سبز هوای او 
تکرار عاشقانه ی تصویر فاطمه است2
گل خنده های زینبی و دل گشای او
وقتی که در سپهر مدینه طلوع کرد
خورشید زندگانی خود را شروع کرد
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
صبح ولادتش همه جا عطر سیب داشت
گل بانویی که ایل و تباری نجیب داشت
نیلوفر عفاف به قنداقه اش دخیل
گل بوسه ی نسیم زعطرش نصیب داشت
می آمد از طراوت گلخانه ی خدا
بیخود نبود رایحه ای دلفریب داشت
(شیرین زبان قافله ی نازدانه ها
تن پوشی از حریر پر عندلیب داشت)2
از بین واژه های  پر از مهر مادری
با نام پاک فاطمه اُنسی عجیب داشت2 
*من قرار نیست روضه بخونم ...*
با نام پاک فاطمه اُنسی عجیب داشت
تنها سه ماه آخر عمر سه ساله اش ...
اندازه ی سه قرن فراز و نشیب داشت ...