سلام‌ ای ماه من ای ماه شب های غزل خوانی
سلام‌ای ماه روزه ماه روضه ماه مهمانی

سلام ای ربنای سفره ی پر برکت افطار 
سلام ای همدم دلدادگان تا سحر بیدار 

سلام ای تیغه خورشید بر آبی کاشی ها 
خدای خلوت زیبای فیروزه تراشی ها 

سلام ای برکت اسپند صبح هر چه بازاری
سلام ای لقمه نان حلال صاحب گاری 

خدای اسم های از قلم افتاده تاریخ 
خدای مردمان زیر دست و ساده تاریخ 

خدای اشک های مادران پیر و غم دیده 
خدای استخوان هایی که زیر خاک پوسیده 

تو بسیاری بسی روی تو را بسیار ها دیدم 
تو را در دست های پینه بسته بار ها دیدم

تو را دیدم ولی یاد تو را از خاطرم بردم 
خدای آبرومندان خبر داری زمین خوردم 

من از در های بسته رویگردانم که برگشتم 
خدایا خسته هستم از گناهانم که برگشتم 

خدای توبه ی آدم پس از اندوه طولانی 
خدای کشتی نوح نبی در بهر طوفانی 

خدای صبر ابراهیم در معراج قربانگاه 
تو ای هم صحبت دیرینه ی موسی کلیم‌الله 

خدای مور ها در شوکت ملک سلیمانی 
خدای یوسف گم گشته در بند زندانی 

کدامین معجزه من را بدین درگاه آورده 
الهی بنده ی تو کوله بار آه آورده 

الهی آه میبینی که آهی در بساطم نیست 
به جز حب علی آنچه بخواهی در بساطم نیست 

علی را دوست دارم دوست دارم آستانش را 
نجف را دوست دارم دوست دارم زائرانش را 

کنار گنبد مولا کمی چای و دهین خوردم 
هزاران شکر روزی از امیرالمومنین خوردم 

نشستم چشم در چشمش دقیقا کنج ایوانش 
شنیدم گفت جبراییل که زهراست مهمانش 

سلام ای خادمانت مریم و آسیه و هاجر 
سلام ای علت خلقت سلام ای بهترین مادر 

سلام ای رشته های چادرت سر رشته هستی 
شنیدم زخم هایت را خودت با گریه میبستی 

سلام ای گریه های بی صدای خانه حیدر 
سلام ای اولین و آخرین پروانه حیدر 

نمیخواهم بخوانم روضه های گریه دارت را 
زن همسایه پیدا کرده سنگ گوشوارت را 

سرت زخمی پرت زخمی تمام پیکرت زخمی 
شده از ریسمان دور گلوی حیدرت زخمی 

حریر صورتت در بین آتش داشت چین میخورد 
علی این صحنه را میدید با صورت زمین می خورد

عجب ابر سیاهی پیش روی آفتاب آمد 
که از بین در و دیوار ما عطر گلاب آمد 

گلم بودی و گلاب کردنت 
طبیبای شهر جواب کردنت 
چقدر پشت در عذاب کردنت 
طبیبای شهر جواب کردنت