توحسینِ همه ای،همه دوستت دارن
پسر فاطمه ای همه دوستت دارن

توچقدر آقایی، خوب و بد میخوانت
تومثل دریایی،خوب و بد میخوانت

یه دنیا کشته مرده، یه دنیا شیدا داری
دلت بزرگه آقا، تو قلب دریا داری
تو حرمت آقا جان،برامنم جاداری

ردم نکردی اباعبدالله
تو خیلی مردی اباعبدالله

توکریم ابن کریم،همه دوست دارن
از همون قدیم ندیم،همه دوست دارن

مهربون اربابی،بدارم دوست داری
تو مثل بارونی همه جا میباری

بهتر بگم بارونه که مثل تو میمونه
کسی با دست خالی نرفته از این خونه

دلم هواتو کرده امام رضا میدونه
هواتو کردم اباعبدالله، دورت بگردم اباعبدالله

جای تو توی دلاست،همه دوست دارن
آره این کارخداست، همه دوست دارن

واسه ی زخماتون خوب و بد گریونه
خشکی لب هاتون روضه رو میخونه

تو تشنه بودی اما مَرکَب ها سیراب بودن
تموم اهل خیمه تو حسرت آب بودن
تو رو زدن یک عده، که مثل مرداب بودن

«غریب مادر اباعبدالله
شهید بی سر اباعبدالله....»