مردم که مرد میدان‌اند رزمندگان ایران‌اند
در سنگر خیابان‌ها تا رفع فتنه می‌مانند

از بچّه‌های حیدر به رهبر معظّم
آقا خیالتان تخت؛ استاده‌ایم محکم
 
هان ای شهید امّت؛ ما امّت شهیدیم
تو یک اشاره کردی؛ ما هم به سر دویدیم
 
ما را به انتقامت محکوم کرده دنیا
فرزند خب می‌آید به انتقام بابا
 
خوردیم زخم امّا حاشا اکر بیافتیم
آموزش نبرد از شاه نجف گرفتیم
 
قوم حسین حتّی گر غسل خون بگیرد
با ظالم یزیدی، بیعت نمی‌پذیرد
 
گفته شهید بغداد: ما ملّت حسینیم
ما وارثان خون پرقدرت حسینیم
 
دنبال ماست دنیا؛ ما در حرم نشستیم
ما در پناه‌گاه امن حسین هستیم
 
مردم به هوش! دارد طوفان می‌آید از راه
ایران کربلاییست تنها سفینه‌الله
 
بسم‌الله ای شهادت؛ بسم‌الله ای نگارا
در مرگ سرخ حل‌کن مانند قند ما را
 
با ظلم در نبردند؛ با مرگ در ستیزند
از مرگ، بچّه‌های حیدر نمی‌گریزند
 
با خون خود نوشتیم در قتلگاه دنیا
نه سازش؛ نه تسلیم؛ نبرد با آمریکا
 
این رودخانه دائم در جوش‌ و در خروش است
گر شد شهید ابالفضل؛ زینب علم‌‌به‌‌دوش است
 
هروقت سایه‌ی ظلم افتاد روی ملّت
با خون خود نوشتیم: هیهات منا الذله