عَطرِ حریمِ تو از جنسِ  گُلِ یاسه
به خاکِ ایران ضریحِ تو نگینِ تاجِ الماسه

برتر‌ از فرشته‌ای، بانوی مطهره
که روزِ تولدت، روزِ دختره

تو دخترِ زهرایی و تاجِ سَرِ مایی‌ و
پرچمِ زُوّارِ تو بالا بوده

این که حَرَمت خونه‌ی مادریه ما شده
از قدمِ حضرتِ زهرا بوده

« ای، تاجِ بر سَرِ ایران
ای، جانِ شاهِ خراسان»

به پیشِ پایِ تو این دنیا  گلستان شد
چه دل‌هایی‌ که زده زانو به صحنِ تو  مسلمان شد

بانویِ کریمه از، زن‌هایِ جهان سَری
که با دخترِ علی، تو برابری

تو برکتِ ایرانی و خواهرِ سلطانی و
خوردنِ نانِ شما لذت داره

تو ماهِ خراسانی و فاطمه‌یِ ثانی و
خادمِ دربارِ تو عزّت داره

« ای، تاجِ بر سَرِ ایران
ای، جانِ شاهِ خراسان»

زیرِ همین پرچم دنیایِ من آباده
خدا می‌دونه بهشتِ من  یه گوشه از  گوهرشاده

افتادم به دامنِ، عشقت دستِ بَر قضا
جَلدِ این حَرم شدم، یا امام رضا، یا امام رضا

تو شاه و ولی نعمتم، ای همه‌یِ عزّتم
عشقِ تو تویِ دلم، کرده ریشه

ای پادشه مهربون، هرکسی که دیده اون 
پنجره فولادت و عاشق میشه

« ای، تاجِ بر سَرِ ایران
ای، پادشاهِ خراسان»