امشب مدار کل فلک وادی قم است
دامان پاک ام رضا غرق انجم است
آب از سرم گذشته ز مستی بی حدم
پیمانه ام شکسته لبم بر لب خُم است
از عرش می رسند تمام فرشته ها
در شهر قم ز خیل ملائک طلاطم است 
حاجات شیعیان علی امشب از کرم
در دست های خواهر مولای هشتم است
اعطای رحمتی که به فرموده ی رضا
امضای آن به مرحمت بانوی قم است
این روشنی کز آن همه عالم منور است
نور حبوط دختر موسی بن جعفر است

دامان نجمه نور شده از ستاره ها
از عشق سرکشیده ز دل ها شراره ها
ای خوش بحال من که تو را مدح می کنم
طبع ضعیف و لال کجا، این قواره ها
سلطان قلب حضرت سلطان فدای تو 
با ما نشسته ای ،تو کجا،جامه پاره ها
ام القُرایِ قم ز تو اُم القری شده
شرح اذان شیعه توئی بر مناره ها

باب نجات عالمیان الدخیلُکِ
ما را ز باب خویش مران الدخیلُکِ
بی ارزشم اگر چه، ولی پیش مقدمت
جان مرا بیا بستان الدخیلُکِ
مردم ازین گرسنگی معرفت مرا
بر خوان معرفت بنشان الدخیلُکِ
دارد امید شیعه به نیروی فاطمی
از ظلم شیعیان را برهان الدخیلُکِ
جان عموت حضرت  سقای کربلا
ای عمه ی امام رمان الدخیلُکِ

ای عصمت خدا که مقام تو برتر است
شکر خدا ولادت تو روز دختر است

اهل دیار حضرت معصومه ایم ما
ایل و تبار حضرت معصومه ایم ما
عمری غبار حضرت معصومه ایم ما
در سایه سار حضرت معصومه ایم ما
یعنی دچار حضرت معصومه ایم ما

صحن و سرایش حرم مرتضی ست
مسجد بالای سرش کربلاست
آینه هایش همه الماسی ست
رنگ و لعاب حرم عباسی است
اینکه حریمش حرم ماسواست 
خواهر دردانه و عشق رضاست

دلبر و دلدار و دلِ بی دلان 
جان جهان عمه ی صاحب زمان

نور فشان شب بی جور تو
نور تویی،شور تویی،طور تو
مکه تو،زمزم تو،صفا مروه تو
مثنوی  دل غزل  و شَروه تو 
کوثر و یاسین تو و اعراف تو
عین تویی و شین تویی و قاف تو

ای که صلاتی و سلامی علیک 
حضرت معصومه سلامً علیک
قم عرفات است و منای من است
حضرت معصومه دوای من است