سر و فرشِ زیر پای یار می‌کنم 
خزون زمونه را بهار می‌کنم 
دل و هرجایی دلش بخواد می‌برم 
با خودم همه را بی‌قرار می‌کنم 

برای عاشقی یه دنیا بهونه آوردن
گره‌های دلای ما را بدستش سپردن

چه خبره توی خونه‌ی آقامون موسی بن جعفر
هر کی گُلِ روش و می‌بینه میگه اومده پیمبر
وقتی می‌خنده میره دله مادر 

«السلطان یا ابالحسن»

غم و غصه‌ها یه گوشه زندونیه 
کوچه و خیابونا چراغونیه
زائرا یکی‌یکی دارن میرسن 
دوباره توو حرمِ تو مهمونیه

شبِ عاشقیه تمومِ گداها رسیده
مگه میشه ما رو نبینی نه والا بعیده 

یعنی میشه که توی حرم تو حاجتم روا شه
همه آرزوی نوکرت اینه خادمُ الرضا شه
میمیره وقتی از تو جدا میشه 

«السلطان یا ابالحسن»

دلِ من توو حرمت هوایی شده 
میبینه که چه برو بیایی شده
حتی اون کسی که روسیاه اومده
با نگاه تو امام رضایی شده

توی حرم تو دلم رو گرفتم رو دستمام
داری میبینی و میدونی من از تو چی می‌خوام 

منم اونی که یه نیگاه تو تمومه آبروشه
یه سفره پیاده حرمِ کربلا آرزوشه
یعنی میرسه دستام به شیش گوشه

«السلطان یا ابالحسن»