مهربونی تو آروم جونی تو
آره خورشیدِ هفت آسمونی تو
هم جانی و جانانی و هم شاهی و سلطانی
آقای خراسانی و تاجِ سر ایرانی

ای پناه دل ما رضا رضا
تو را دارم به خدا رضا رضا
من ضعیفم تو معین الضعفا
ای غریب الغربا رضا رضا

مادری با نخِ گریه دلش و
گره به پنجره فولاد میزنه
هنوز است اشکش نرسیده به زمین
لالِ مادرزادی فریاد میزنه

پنجره فولاد وقتی توو دستامه
یعنی دستم توو دستای آقامه
این قلب پر از غصه و این صحن گوهرشاده
این دردِ دل سنگم و این پنجره فولاده

ای پناه دل ما رضا رضا
تو را دارم به خدا رضا رضا
من ضعیفم تو معین الضعفا
ای غریب الغربا رضا رضا

توو نمازِ بچه‌ها توی حرم
به‌خدا خدا رو پیدا می‌کنم
رو به روی گنبدِ تو با خدا
روبه‌رو می‌شم و نجوا می‌کنم

من بهشت و توو صحن شما دیدم
توی این گنبد نور خدا دیدم
من درد تو درمونی و من اشک تو لبخندی
رو بارِ گناهای دلم چشم تو می‌بندی

ای پناه دل ما رضا رضا
تو را دارم به خدا رضا رضا
من ضعیفم تو معین الضعفا
ای غریب الغربا رضا رضا