اعلیٰ حضرت ،قَدَر قدرت
ماهِ طلعت، قوی شوکت

خاقان ابن خاقان، سلطان ابن سلطان 
گردیده شرفیاب، شاهنشاه ایران

«ای جانم رضا جان ، جانم رضاجان»

عالم پای سفرهٔ احسانِ امام رضاست
مهمانِ امام رضاست

این خاکِ مقدسه از آنِ امام رضاست
ایران امام رضاست

شمس الشموسه،انیس النُفوسه
آقای عالمه لقبش شاه توسه

دورش شلوغه آخه زائر زیاده
راه ورودِ قلبش، باب الجواده

«یا اباالجواد السّلطان ابالجواد»

*دیدین بعضی موقعها به این شاهای ایران میگفتن: خاقان ابن خاقان، بخدا ایران مُلکِ علی ابن موسی الرضاست، رضاجان است شاهِ مردمِ ایران رضاخان نه..از اولین روزی که ، خاکِ ایران بوده تا آخرین روز شاهنشَهِ ایران زمین ،فقط علی ابن موسی الرضاست *

خاقان ابن خاقان،سلطان ابن سلطان
گردیده شرفیاب،شاهنشاه ایران

«ای جانم رضا جان..جانم رضا جان»

جانِ رعیت به او تقدیم
ایهاالناس ،همه تعظیم

خاقان ابن خاقان سلطان ابن سلطان
 تابیده به دنیا خورشیدِ خراسان

«ای جانم رضاجان ،جانم رضاجان »

عاقل یعنی تا ابد
 از گهواره تا لحد
دیوونه ی امام رضا
کنج صحن کوثره،
چشمش حوض کوثره
چایخونه ی امام رضا 

هشتِ پلاکم، برا تو هلاکم
شکر خدا نجف دارم توی خاکم

لحظه به لحظه ش نمیره اصلا از یاد
ساختن بهشت و از روی صحن گوهر شاد

«با ابالجواد السلطان ابالجواد»