حلقه عشق تا که محکم شد
مهر تو دست‌رنج عالم شد

پرچم مشکی تو بالا رفت
قد زهرای مرضیه خم شد

مستی بادهٔ غدیر گذشت
نوبت ساغر محرم شد

علمت راه را نشانم داد
منزلم آستانه غم شد

پنبه شد آنچه رشته بودم لیک
ضامنم ریشه‌های پرچم شد

نوح از نام تو نجات گرفت
گریه بر تو دلیل آدم شد

سم می ات را به قصد غربت خورد
بر سر دار رفت و میثم شد

ریزه خواری ز سفرهٔ کرمت
سر برآورده بود حاتم شد

مزمزه کرده است نام تو را
چشمه کعبه گر که زمزم شد 

ابر نامت گذشت از سرمان
خشک سال نگاهمان یم شد

یاد لب‌های خشکت افتادم
روزی گریه‌ام فراهم شد

گریه می‌رفت غرقمان بکند
پلک‌ها سیل‌بند اشکم شد

بی‌سر آمد به خاک‌بوسی تو
در حریمت هر آنکه محرم شد

فطر ما می‌رود به قربانت
عید ما لحظه‌های ماتم شد

کاش روزی مقابل اسمم
بنویسی که او فدایم شد

ما عزادار چشم‌های توییم
لحظه‌ای که مصیبت اعظم شد

آن زمانی که شمر نعره کشید

* یه التماس بکنید به چشماتون که غیر محرم هر وقت میگی صل الله علیک یا اباعبدالله، روایته خود ارباب روبه روت میشینه...*

آن زمانی که شمر نعره کشید
خنجر کهنه‌اش مصمم شد

وحشیان از گلوی تو به فغان
شیوه ذبح گُنگ و مبهم شد

هر که بر دیگری مقدم شد
نیزه‌ای پهلوی تو داد کشید

روضهٔ مادرت مجسم شد
چه شد آنجا که شاعران گفتند
پیکر شاه نامنظم شد