روضه و توسل به حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام اجرا شده شب اول محرم۱۴۰۴به نفسِ حاج‌محمود کریمی

نمایش جزئیات

از گل گلاب سرخ می‌باره
روی زمینی که پر از خاره

از خیمه‌ها راهی شده خواهر
میاد که گلبرگا رو برداره

به نیزه تکیه داده بی جونه
این بدنه یا بید مجنونه

به خیمه‌ها از بین نامردا
کی خواهرش رو برمی‌گردونه

از یه سپاه رد پا مونده
هی می‌رسن دستای جا مونده

غنیمته برای این لشکر
مویی که توی پنجه‌ها مونده

* براشون غنیمته، اینو هم میبردن، می‌دونی چیو میبردن، چیه، موی پسر پیغمبر..این موی علی اکبره*

تا عطر یاس مادرش پیچید
چادر به پای خواهرش پیچید

تیغِ تو دست قاتلو کند کرد
زلفی که دور خنجرش پیچید

تو ازدحام دیدنش سخته
زیر گلو بریدنش سخته

تا بی‌حیا نشست رو سینه‌اش
دیگه نفس کشیدنش سخته