من کی ام؟ نجل عقیلم
همه اهل سماوات دخیلم

هرکه راهی به حسین بن علی 
می‌جوید من دلیلم
بعدِ عباسِ علی به صفِ رزم
کسی نیست بدیلم

از بنی هاشمَمو، عموی من نفسِ پیمبر
حضرت ساقی کوثر اسدالله قَدَر قدرت حیدر

 عموی من علی بن ابی طالب
 اسدالله آن که نورِ ازلیست 
عموی من ولی الله ،علی‌ست 

عبد صالح منمُ، عاشق و واله منمُ
آنکه سر می‌سپرد بهر امامش به کمالِ منمُ 

آنکه بر پاش بیافتند ذلیلانه، منم
آن خلیلی که نهد پای به بتخانه، منم
عبدِ جانانه منم
دشمنِ جانِ خبیثِ ابن مرجانه، منم

«امیری حسین و نعم الامیر»

من سفیرِ شاهِ دینم
مرشدِ اهلِ یقینم 
من عموزاده و همرزمِ یلِ ام بنینم
چه نیازی به امانم

که به ثارالله امروز، امینم
بیرق دینِ خداوند به دستم

پیشکار پسر فاطمه از روزِ اَلَستم
نبُریدم، نگُسستم
لحظه‌ای عهد خدا را نشکستم
آنی از پا ننشستم

من طلایه‌دارِ عشقم
همه اعتبارِ عشقم
مورد اعتمادِ مولایم امیرالمومنینم

منم و یاد اباعبدالله
منم و بیرق اِمدادِ اباعبدالله
شب طوفانی دریا هستم
سینه‌ام مخزن فریادِ اباعبدالله

نه فقط من که همه هستی من
که همه اولادم همهٔ اهل و عیالم
همه قربانی اولادِ اباعبدالله

«امیری حسین و نعم الامیر»

من و اِنفِعال کوفه قحطُ الرجال کوفه
تک و تنها و غریبم وسط جدالِ کوفه

شرف و غیرت و مردانگی و وفا و عزت
شده پایمالِ کوفه

وای از بد نظری‌ها همه اشباحِ رجالند
همه کورند و کرند و همه لالند

وای از بی‌بصری‌ها
من ولی مرد نبَردَم
با نبردم همه را حیران کردم
بخدا ز راه دوســـت برنگردم

من شرف یافتم از یُمن تَولّای حسین
زنده‌اند عالم و آدم همه از دمِِ مسیحایِ حسین

نفسم ذکرِ حسین روز و شب فکرِ حسین
همه مات من و من مات تماشایِ حسیـــــن

آسمان خم شده پیشِ قد رعنایِ حسیــــن
سرمهٔ چشمِ مَلَک خاکِ کفِ پای حسیــــــن

«امیری حسین و نعم الامیر»