شام را ویران کردم با نالهٔ
بابا بیا بابا بیا بابا بیا 
عالم را حیران کرده ام
با نالهٔ بابا بیا بابا بیا بابا بیا 

من را بِبر بابا بیا
ای همسفر، بابا بیا

آشفته گشته مویِ دختر تو بابا بیا
رویم شبیه رویِ مادر تو  بابا بیا

شرمنده‌ام ز روی خواهرِ تو بابا بیا
وای از زخم گلوی پرپرِ تو بابا بیا
 
خونین پیکر  بابا بیا
ای همسفر بابا بیا
بابا بیا بابا بیا

 امشب کنج ویرانم مهمانِ من بابا بیا
تا به سحر می‌خوانم بابا بیا بابا بیا

ای یوسف کنعانم
ای جان من بابا بیا
ای قاری قرآنم
جانان من بابا بیا
عشق بی‌سر، بابا بیا
بابا بیا بابا بیا

بر مشامم می‌رسد
 هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا 

تشنه آب فرات ای اجل مهلت بده
تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا

ای حرمت قبله حاجات ما یا اباالفضل 
یاد تو تسبیح و مناجات ما یا اباالفضل

تاج شهیدان همه عالمی یا اباالفضل
دست علی ماه بنی هاشمی یا اباالفضل

هر که به هر درد و غمی شد دچار
گوید اگر یکصد و سی و سه بار

از کرم و لطف، جوابش دهی
ای عَلَم افراشته در عالمین 

اِکشفُ یا کاشف الکرب الحسین
از کرم و لطف جوابش دهی
تشنه اگر آمده آبش دهی

«مظلوم حسیــــــن 
بی سر حسیـــــــــن 
تشنه غریب»