حرم از دست رفت حیدرم از دست رفت
لشکرم از دست رفت برادرم از دست رفت

پر داشتم برادر داشتم امیر لشکر داشتم
تا وقتی که دستتو از رو زمین برداشتم

سر داشتی دوتا پر داشتی هیبت حیدر داشتی
 زمانی که از حرم مشک و علم برداشتی

من بی‌بال و پرم تو بی بال و پری
من بی‌قرار تو تو فکر خواهری
فکر اسارت و داغ دربدری

حرم از دست رفت حیدرم از دست رفت
لشکرم از دست رفت برادرم از دست رفت

تا بودی مسیحا بودی حضرت سقا بودی
لب دریا یاد خشکی لب ما بودی

تقدیر دلم می‌گیره داره حسین می‌میره
که مهمونه پیکرت چهار هزار تا تیره

باید فرق سر وای از ضربه عمود
بالای پیکرت ام البنین نبود
دیدی فاطمه رو با صورت کبود

حرم از دست رفت سنگرم از دست رفت
یاوررم از دست رفت جواهرم از دست رفت
حرم از دست رفت حیدرم از دست رفت
لشکرم از دست رفت برادرم از دست رفت

شمشیر و هجوم تیر و علقمهٔ درگیرُ
همه دیدن لحظه انکسر ظهری رو

رفتی که زمین تاریکه غروبمون نزدیکه
با این اوضاع قبر پهلوون من کوچیکه

شعله‌وره حرم از آه آخرت
می‌ترسم که برم غارت شه پیکرت

حرم از دست رفت دخترم از دست رفت
اصغرم از دست رفت دلاورم از دست رفت
حرم از دست رفت حیدرم از دست رفت
لشکرم از دست رفت برادرم از دست رفت