توو خیمه‌های داغ‌دیده عطش دوباره پا گرفته
برای بی‌تابی گل‌ها میر حرم عزا گرفته

یه سقا میره به سمت دریا
یل تموم عالم می تازه توی صحرا

یه آقا امید ناامیدا
میره که آب بیاره زده به قلب ابرا

علمدار علمتو نگهدار
دست علی به همرات
نقاب روتو بردار

وقتی که دنبال فراتی
دلیل تکبیر تو عشقه
الله اکبر أنا بن حیدر

عمو جون اگه بباره بارون
بازم آروم نمی‌شه
اشک چشای گریون

عمو جون پیش تو دلامون
تشنگیمون بهونه است
تا تو نری به میدون

علمدار علمتو نگهدار
دست علی به همرات
نقاب روتو بردار

چرا دیگه اومدن تو 
از خیمه‌مون دیده نمی‌شه
چرا شکوه عَلم تو
 توو آسمون  دیده نمی‌شه

خمیده مردی که ناامیده
 با چشای پر از خون 
کنار تو رسیده

چی دیده رنگ رخش پریده 
همش داره می‌خونه
کی دستاتو بریده

علمدار علمتو نگهدار
دست علی به همرات
نقاب روتو بردار

مرد مرداست پسرت
مرهم درداست پسرت
شفای امروز همه
شافع فرداست پسرت

پسرات یکی یکی رفتن و شهید شدن
پیش روی فاطمه همه رو سفید شدن

مرد مرداست پسرت
مرهم درداست پسرت
شفای امروز همه
شافع فرداست پسرت