ای امید همه ی منتظران
بین غمها همه بی غمخواریم 
دیر شد آه! خودت را برسان 
تا بفهمند که صاحب داریم 

جز وصال تو نداریم امید 
جز فراقت چه ملالیست بیا 
چقدر خلق به تو محتاجند 
چقدر جای تو خالیست بیا 

مطمئنم که تو باید باشی 
مطمئنم که تو را کم دارم 
آن زمانی به تو نزدیکم که 
روضه ی ماه محرم دارم 

شکر حق سایه ی این پرچم‌ها
سالها هست که روی سر ماست 
مجلس روضه ی ارباب امروز 
باز هم دغدغه ی رهبر ماست 

باز امسال نشان داده به ما
عشقِ در سینه ی بی تابش را 
همه دیدند که تعطیل نکرد 
مجلس روضه ی اربابش را 

مجلس روضه پر از پیغام است
ما چه دانیم ز اسرار حسین 
به وجودش همگی می‌نازیم
رهبر ماست علمدار حسین

شب هشتم شده آقاجانم 
شب دلداده رعنای حسین
آن جوانی که غمش اندازد
آه! در بین نفس های حسین

باز هم یاد پدرهای شهید
که روی نعش پسر افتادند
چقدر داغ جوان سنگین است
پای این داغ همه جان دادند

* یدونه پدر شهید رو تو عالم سراغ نداریم. داغ سنگینه. وقتی اومدن کنار بدن های عزیزاشون، همه احترام کردن. زیر بغل هاشونو میگرفتن، میگفتن راه باز کنید احترام کنید، پدر شهید داره میاد. تنها یه پدر شهید رو سراغ داریم، تا اومد کنار بدن جوونش، یه مرتبه همه شروع کردن هلهله کردن...*