خوش‌تر از نامَت، در این عالم نیست
بهتر از عشقت، در اعمالم نیست
قلبم در بندت، آرزومندت
جز عشقت فکری، در احوالم نیست

زارم بی‌تو، من بیمارم بی‌تو
از این دنیا، وحشت دارم بی‌تو
تنها چاره‌م، من بیچاره‌م بی‌تو
من بیچاره‌م بی‌تو

مرانم، پناه جانم
که بی‌تو، نمی‌توانم
که نامی، جز تو نمی‌دانم؛

«حسیــــــــــن حسیـــــــــــن جــــــان»

از دار دنیا در کوله‌بارم
غیر از نام تو چیزی ندارم
ساعات تلقین می‌شود شیرین
وقتی می‌آید نام دلدارم

در مزارم، اگر که خاموشم
کِی می‌‌شود روضه فراموشم
شرمنده‌ام اگر کفن‌پوشم
اگر کفن‌پوشم

ببندید، دو دست ما را به سینه، 
که نوکرش تا قیامت، سینه‌زن است اینجا

«حسیــــــــــن حسیـــــــــــن جــــــان»

در رو سیاهی، من رو سفیدم
از هر چه غیر از تو ناامیدم
با تو باریدم، با تو خندیدم
عمرم را دادم، سودش را دیدم

فخر آدم، ای ارث اجدادم
لطف دیرین، عشق مادرزادم
عشقت جاری، در قلب اولادم
در قلب اولادم

دوباره، به احترامت
قیامت، شود قیامت
دمی که، بُرده شود نامت

«حسیــــــــــن حسیـــــــــــن جــــــان»

با یک نفس تمام جهنم شود بهشت 
گویند اگر جهنمیان ،یکصدا حسین