محرمت اومد دلم هوای شد
صدا زدی نوکرت و وقت گدایی شد

 تموم احساسم مخاطب خاصم 
گدای خونواده ی حسین و عباسم 

همیشه با خودم میگم که هر کجا سفر کردم 
بغیر از کربلا به خدا که ضرر کردم 

بغیر از کربلا هر جا سفر کردم
بخدا که ضرر کردم 

بغیر از روضه از هر جا گذر کردم ضرر کردم
روزها م و بغیر از تو با هر کی سر کردم ضرر کردم

چشمامو هر جا یی جز روضه تر کردم ضرر کردم 
بغیر از کربلا هر جا سفر کردم ضرر کردم 

کلافه شدم از دنیا حسین 
من و بغلم کن آقا حسین

دوای دردامه هُرم نفسهامه 
حرفم و فریاد میزنم حسین آقامه 

خیلی پریشونم به روضه مدیونم 
به یاد سالای قدیم برا تو میخونم 

دو راهی های زندگی باهاش میشه ختم بخیر 
رو حرف کی حساب کنم فقط حسین ولا غیر 
دنیا رو باش جواب کنم حسین ولا غیر

دو راهی های زندگی چقدر زیاده
 کدوم و انتخاب کنم حسین ولا غير
 
روم و زمین زدن همه،همه،همه
رفیق فقط حسین، حسین فاطمه

«حسین......»