گریونه پدری که دلش خونه دلش خونه
 حیرونه سربچه اش چی آوردن نمیدونه

 حیرونه داره می بینه شمشیرا میره پایین میاد بالا
تنی که ارباً اربا شه مگه میشه دیگه پیدا 

بلند مرتبه شاهی از صدر زین افتاد
داغ جوونشو دید و زمین افتاد

«جانم علی اکبر جانم علی اکبر»

این درده تو صحرا داره دنبال چی میگرده 
میگرده مسیر خیمه رو انگاری گم کرده

چه‌ ریخت و پاشی کردند
 با تن اون خوش قد و بالا
علی صد تا حسین تنها
چکارباید کنه حالا

بلندمرتبه شاهی به هق هق افتاده 
همه میگن انگار حسین جون داده 

مأیوسه، توی چشمای امید عالم افسوسه 
کابوسه، میگه پاشو علی که حرف ناموسه
 
گره افتاده تو کاره یه بابا که عزاداره 
برای اولین باره که زینب، بین انظاره

بلند مرتبه شاهی باز شده سرگردون
پاشو علی اکبر عمه رو برگردون

بلندمرتبه شاهی به هق هق افتاده 
همه میگن اینجا حسین جون داده