حسین سالار شهیدان
 حسین استوره ایمان
جهان میدانه حسین فرمانده میدان

شده داغش سراسر
 رشادتهای بی پایان 
سلام الله علی المظلوم
 سلام الله علی العطشان 

«حسین جانم حسین جانم...»

علی این آیه ی اکبر
 بوَد آیینه‌ی حیدر
جهان تکرار مدینه است
 علی تکرار پیمبر

چه طاهایی چه طوبایی
 چه احساسی چه ایمانی 
چه خورشید اذان گویی
 چه دریای رجز خوانی 

«علی جانم علی جانم......»

غمش شیدایی جانها 
دمش عیسیای جهان ها 
شده در راه شهادت 
علی الگوی جوانها 
فدای یک نگاه او 
جوانان شهید ما
بوَد نامش به سربند
 شهیدان  رشید ما

«علی جانم ........»

تا که پامال خزان شد لاله ی لیلای من
دشت غم آمد بهار از اشک خون والای من

در منای کربلا خون ذبیح هم تا که ریخت
عید قربان شد یکی با روز عاشورای من

از هجوم خارها مانند گل شد برگ برگ 
لاله ی من یاس من تنها گل رعنای من

من تماشا کردم و در خون خود زد دست و پا 
زین تماشا پای تا سر سوخت سر تا پای من
 
احتیاجی نیست تا رخ شویم از آب فرات 
شسته شد با خون سیمای علی سیمای من 
 
دوستانم یک به یک رفتن و در این سرزمین
گوش دشمن پر شده از بانگ واویلای من
 
گرگها کردند جسم یوسفم را چنگ چنگ 
وای من ای وای من ای وای من