ببین همه ملک وجود شده پریشان حسین 
بکوری چشم یهود منم مسلمان حسین
 بی سر و سامان حسین 
 
به غیر کربلا نبود پناه ما تو عالمین اربعین هم میرسه زود میریم تا بین الحرمین
 میریم به قربان حسین

 من و غم اباعبدالله 
من و دم اباعبدالله
 عشق همه اباعبدالله
 سلام بر محرم اباعبدالله 

«صلی علی اباعبدالله ...اباعبدالله.»

کمرم تا شده ولی عصا ندارم
برا جمع کردن تنت عبا ندارم
دوست دارم داد بزنم صدا ندارم 

قرار نبود تو دیگه ارباً اربا بشی
قرار نبود پاشیده بین صحرا بشی
قرار نبود توی قبر کوچیک جا بشی
 
عموی رشید رقیه 
خوب شد که تنت رو ندیده رقیه
پاشو ای امید رقیه
 
بدون دست خوردی زمین از روی مرکب
چجوری روضه ی تو رو بگم به زینب
هر کاری کردم سر تو نشد مرتب 

 چی جور زدن عمود آهنین خم شده
چی جور زدن این همه از تنت کم شده
چی جور زدن سر تو نامنظم شده

اباالفضل عزیزم ابالفضل 
دارم رو سرم خاک میریزم ابالفضل 

عموی رشید رقیه 
خوب شد که تنت رو ندیده رقیه
پاشو ای امید رقیه

میخوای اشکام و پاک کنی دستی نداری
 سری نمونده که روی پاهام بزاری
 تیره تو چشمت جای گریه خون میباری

چیکار کنم وسط این همه هلهله 
چیکار کنم بردن این بدن مشکله 
چیکار کنم امون از تیرهای حرمله

علمدار علمدار علمدار 
پاشو باز علم رو نگهدار