«صل علی اباعبدالله حسین »

ببین همه ملک وجود
 شده پریشان حسین 
به کوری چشم یهود
منم مسلمان حسین 
بی سر و سامان حسین

به غير کربلا نبود پناه ما تو عالمین
اربعین هم میرسه زود میریم تا بین
 الحرمین میریم به قربان حسین

 من و غم اباعبدالله 
من و دم اباعبدالله
عشق همه اباعبدالله
 سلام بر محرم اباعبدالله 

«وای حسین وای حسین وای حسین»
 
مادر آب کجایی پسرت آب نخورد 
پدر خاک کجایی پسرت خاک نشد 

دورت شلوغه توی گودال دورت بگردم
مادر اگه ناله نمیزد گمت میکردم 

یه چادر خاکی شده بالش زیر سر تو 
داره نوازش میکنه زهرا رگ حنجر تو 

چشمات از تشنگی تار شده وای حسین شمر و دیدم حالم زار شده وای حسین

«آه الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ،آه»

کاشکی داداش دست نمیکردی انگشترت رو 
کاشکی تو حج کوتاه میکردی موی سرت رو 

سرت رو خاک قتلگاه موهات تو دست
قاتله
میخوان سر و جدا کنه توی دوازده مرحله

تو مقتل ارباً اربا شدی وای حسین 
تو یه تیکه ی حصیر جا شدی وای حسین

« آه الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ،آه»
 
*شاعر گفت تو حصیر جا شدی..روز سیزدهم کربلا  دسته ي بنی اسد میان یه دسته ام  زنهای بنی اسدن که روز سیزدهم با عبای مشکی میدون همه یه سبد رو سرشونه میدونی چرا؟*

بنی اسد حسین من و غریب نزارید
حصیر برا تنش زیاده سبد بیارید 

پر از حسین من شده هر وجب از کرب وبلا
جا مونده چند تیکه ازش لای نیزه شکسته ها