ای خوشا یاران تو «ألسَّابِقُونَ السَّابِقُون»
ای خوشا «ألْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُون»

هر سحر سرمست می‌آید نسیم از خیمه‌ها
سرخوش از نجوای «بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُون»

«ترس» می‌ترسد بیاید این طرف‌ها، بشنوید
بانگ «لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ»، مژدۀ «لَا يَحْزَنُون»

ای خوشا حُسن حسین و لطف «إِحْدَى الْحُسْنَيَيْن»
ای خوشا فتح حسین: «إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُون»

ای خوشا مثل حبیب آیینۀ «من ینتظر»
یا شبیه حُر سراپا آیۀ «التائبون»

در نماز عاشقی با خون وضو باید گرفت
چون اباالفضل ای خوشا «الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُون»

عاشقانه می‌رسد از عرش بانگ «إرْجِعی»
بر لب عشاق هم «إِنّا إِلَیهِ رَاجِعُون»

شاعر: محمدمهدی سیار»