دور حرمت پر شده از بنی امیه آی خانم رقیه
چی بر میاد از دستای من به غیر گریه آی خانم رقیه

دارم میرم از دست حال دلم خسته است
پس من چرا زنده‌ام وقتی حرم بسته است

چه روزگاریه آخه عجب زمونیه
من آرزو دارم بیام حرم یه سالیه
نه زائری نه روضه‌ای نرفت و آمدی
ضریح کوچیکت الان بقیع ثانیه

«رقیه جان رقیه جان رقیه جان من ...»

میخواستم عروسک بخرم واست بیارم ای دار و ندارم
مردم اگه قبلش تو بیا سر مزارم ای دار و ندارم

ما زنده باشیم و دور تو خلوت شه
ای وای اگه بازم حرف اسارت شه

گرد و غبار حرم شما مقدسه
یه بار دلت شکست برا تموم ما بسه
الهی عمرمون تموم بشه اگه یه روز
ما زنده باشیم و بگن رقیه بی کسه

«رقیه جان رقیه جان رقیه جان من »