تو رو کشتند ولی غریبونه چرا
گرفته بوی غم هوای سامرا

سنگینه چقدر داغ جوون وای وای
می گیره برات دل اذون وای وای

روضه خونه صاحب الزمون وای وای
آقای غریب و مهربون وای وای
 
جوون سامرا
برا تو روضه ی عطش میخونه سامرا
جوون سامرا
برا تو گریه کرده آسمون  سامرا

چقدر غم‌ و عزا 
بالا سرت مهدی رسیده بایه ظرف آب
دلت گرفته و
هی می گی زیرلب امان از قلب رباب
 
«مظلوم آقا مسموم آقا» 

دل دریا برات پر از درد و غمه 
که هرکی شدحسن غریب عالمه 

گریه می کنی می خوری حرفاتو
کی غریب تره امام حسن یا تو

اومده بیادت اون مصیباتو 
توکوچه زدند مادر ساداتو 

شهید اشک وآه 
گریه کنه روضه ی کوچه ای و قتلگاه 
شهید بی گناه
نبودی جدّتو رو دوره کرد یک سپاه

یکی عبا رو برد خولی سربریده عزیز ما رو برد
تو اون شلوغیا یکی تو خیمه زیورای دخترارو برد

«مظلوم آقا مسموم آقا»

غریب سامرا
 تو کربلاییارو می بری به سامرا
غریب سامرا 
میرسه ریشه های نوکری به سامرا

از غصه ها پرم
نگی به درد پسرت مهدی نمی خورم 
اگه صدام کنی 
از همه ی تعلقاتم دل می برم

«مظلوم آقا مسموم آقا»